THIRD EYE VISION या ब्लॉगला भेट देणाऱ्या सर्व मान्यवरांचे मी सुधीर दाणी सहर्ष स्वागत करतो .

पृष्ठे

एकूण पृष्ठदृश्ये

गुरुवार, २९ ऑक्टोबर, २०२६

नगरसेवक निधी की सरकारमान्य निवडणूक खर्च वसुली निधी ?

  प्रभाग विकास निधी आणि कामांच्या पारदर्शकतेचा हिशेब सार्वजनिक डोमेनवर हवा.


💰 नगरसेवकांचा वाढीव निधीचा अट्टाहास नेमका कोणाच्या विकासासाठी?

📢 प्रभागाच्या विकासासाठी की निधीच्या नियंत्रणासाठी? गुप्त विकास नव्हे, सार्वजनिक हिशेबासह विकास हवा!

 

मुंबई महापालिकेतील नगरसेवकांच्या प्रभाग विकास निधीत वाढ करून तो ६० लाख रुपयांवरून तब्बल एक कोटी रुपयांपर्यंत करण्याचा निर्णय झाल्याचे वृत्त आहे. लोकप्रतिनिधींना त्यांच्या प्रभागातील स्थानिक समस्या सोडविण्यासाठी निधी उपलब्ध करून देण्याची कल्पना वरकरणी स्वागतार्ह वाटू शकते. मात्र, निधी वाढविताना त्याच्या विनियोगातील पारदर्शकतेचा प्रश्न अनुत्तरित राहणार असेल, तर या निर्णयाचा पुनर्विचार होणे अत्यंत आवश्यक आहे. नगरसेवकांचा वाढीव निधी नेमका कोणाच्या विकासासाठी आहे आणि त्यातून झालेल्या कामांचा संपूर्ण हिशेब करदात्या नागरिकांसमोर आजवर खुला का केला जात नाही, हे प्रश्न आज ऐरणीवर आले आहेत.

नगरसेवक निधी हा कोणत्याही लोकप्रतिनिधीचा किंवा राजकीय पक्षाचा वैयक्तिक निधी नसून सार्वजनिक निधी आहे. त्यामुळे कोणत्या प्रभागाला किती निधी मिळाला, किती कामे मंजूर झाली, प्रत्येक कामासाठी किती रक्कम मंजूर झाली, प्रत्यक्ष किती खर्च झाला, कंत्राटदार कोण आहे, कामाची सद्यस्थिती काय आहे आणि त्याचा नागरिकांना प्रत्यक्ष लाभ किती झाला, ही माहिती नागरिकांना सहज उपलब्ध असणे अपेक्षित आहे.

🔍 निधी तरतुदीबाबत पुनर्विचार आवश्यक

विकास प्रभागाचा करायचा असेल, तर त्या प्रभागातील गरजा महापालिका प्रशासनाला माहीत नसतात का? रस्ता, पदपथ, पाणीपुरवठा, स्वच्छतागृह, उद्यान, प्रकाशव्यवस्था किंवा दिव्यांगांसाठी सुविधा यांसारखी कामे प्रशासनाच्या नियमित अर्थसंकल्पातून करता येत असतील, तर स्वतंत्र नगरसेवक निधीची गरज नेमकी कशासाठी?

नगरसेवकांनी नागरिकांच्या समस्या प्रशासनापर्यंत पोहोचवाव्यात, प्राधान्यक्रमासाठी दबाव निर्माण करावा आणि कामांना गती मिळवून द्यावी, यात दुमत नाही. परंतु त्यासाठी स्वतंत्र निधी असणे अपरिहार्य आहे का, हा प्रश्न विचारणे लोकप्रतिनिधींच्या अधिकारांवर आक्षेप नव्हे; तो सार्वजनिक पैशाच्या योग्य व्यवस्थापनाचा प्रश्न आहे.

📉 “उच्चतम दर, न्यूनतम दर्जा” आणि वास्तव

वर्तमानात नगरसेवक निधी आणि आमदार-खासदार निधीचा वापर डोळसपणे पाहिला तर सदरील निधी हा निवडणूक खर्चाची सरकारमान्य वसुली करण्याचा मार्ग आहे, अशी शंका आल्याशिवाय राहत नाही. “चार आण्याची कोंबडी आणि १२ आण्याचा मसाला” अशा पद्धतीने नगरसेवक निधीचा वापर होताना दिसतो. थुंकपट्टीच्या कामांना प्राधान्य देणे हेच अनेकदा चित्र दिसते.

सर्वात जास्त प्रश्न निर्माण होतात ते अंदाजपत्रक, निविदा आणि प्रत्यक्ष कामाच्या गुणवत्तेबाबत:

  • एखाद्या कामाची किंमत बाजारभावाच्या तुलनेत किती आहे?

  • अंदाजपत्रकातील दरांचे औचित्य काय आहे?

  • निविदेनंतर प्रत्यक्ष खर्च किती झाला आणि त्या खर्चाच्या तुलनेत कामाचा दर्जा काय आहे?

याची माहिती उपलब्ध नसेल तर संशयाला जागा मिळणे साहजिक आहे. प्रत्येक कामात गैरव्यवहार होतो, असा निष्कर्ष काढता येणार नाही. मात्र, सार्वजनिक निधीच्या कामांमध्ये “उच्चतम दर, न्यूनतम दर्जा” अशी परिस्थिती निर्माण होऊ नये यासाठी पारदर्शकता हाच सर्वांत प्रभावी उपाय आहे.

✨ पारदर्शकतेसाठी डिजिटल उपाय आणि डॅशबोर्ड

नगरसेवक निधीचा संपूर्ण ताळेबंद महापालिकेच्या संकेतस्थळावर स्वतंत्र डिजिटल डॅशबोर्डद्वारे उपलब्ध करण्यास कोणतीही तांत्रिक अडचण असू नये.

  • प्रस्तावित काम मंजूर होण्यापूर्वीच त्याची आवश्यकता, अंदाजित खर्च आणि अपेक्षित लाभ नागरिकांसमोर ठेवून सात ते पंधरा दिवसांचा अभिप्राय कालावधी दिला जावा.

  • यामुळे ‘पहिले गरजेचे काम, नंतर सुशोभीकरण’ हा निकष प्रत्यक्षात आणता येईल.

  • ही मागणी केवळ मुंबईपुरती मर्यादित राहता कामा नये, तर राज्यातील सर्व महापालिकांमध्ये प्रभाग विकास निधीचा संपूर्ण ताळेबंद सार्वजनिक डोमेनवर खुला असला पाहिजे. दरवर्षी प्रत्येक प्रभागाचा ‘Ward Development Fund Report Card’ प्रसिद्ध केला पाहिजे.

निधी ६० लाखांवरून एक कोटी रुपये होत असेल, तर पारदर्शकताही त्याच प्रमाणात वाढली पाहिजे. सार्वजनिक पैसा खर्च करणे ही उपलब्धी नाही; तो योग्य कारणासाठी, योग्य किमतीत, योग्य दर्जाने आणि नागरिकांच्या गरजेनुसार खर्च झाला हे सिद्ध करणे ही खरी उपलब्धी आहे.

❓ सजग नागरिकांचा प्रशासनाला थेट प्रश्न:

नगरसेवकांचा वाढीव निधीचा अट्टाहास नेमका कोणाच्या विकासासाठी? प्रभागाच्या विकासासाठी की निधीच्या नियंत्रणासाठी?

स्वतंत्र निधी हवा की नको, हा पुढचा प्रश्न आहे; परंतु निधी असेल तर त्याचा हिशेब मात्र सार्वजनिक असलाच पाहिजे. गुप्त विकास नव्हे, सार्वजनिक हिशेबासह विकास हवा! राज्यातील सर्व महापालिकांनी नगरसेवक निधीचा संपूर्ण ताळेबंद सार्वजनिक डोमेनवर खुला करावा, हीच आजच्या सहभागी आणि उत्तरदायी लोकशाहीची खरी गरज आहे.

✍️ लेखक: सुधीर लक्ष्मीकांत दाणी

(संघटक, सजग नागरिक मंच, नवी मुंबई)

📞 संपर्क: ९८६९२२६२७२

💻 डिजिटल इंडिया, ऑनलाईन सुविधांच्या उद्दिष्टपूर्तीला प्रशासकीय यंत्रणांकडून सर्रास हरताळ!

 



💻 डिजिटल इंडिया, ऑनलाईन सुविधांच्या उद्दिष्टपूर्तीला प्रशासकीय यंत्रणांकडून सर्रास हरताळ!

📢 ऑनलाईन प्रक्रियेचे उपभोक्ता सुलभतेच्या दृष्टीने ऑडिट निकडीचे!

– सुधीर लक्ष्मीकांत दाणी

कोणतीही सरकारी योजना असो, तिच्या मूळ उद्दिष्टांनाच हरताळ फासण्याची जणू आपल्या व्यवस्थेला सवयच जडलेली दिसते. ऑनलाईन सेवा उपलब्ध झाल्या, तरी नागरिकांची कागदपत्रांच्या जंजाळातून आणि सरकारी कार्यालयांच्या हेलपाट्यांतून सुटका झालेली नाही. वीस वर्षांपूर्वी करावी लागणारी धावपळ आजही कायम असेल, तर डिजिटल इंडियाचे यश नेमके कशात मोजायचे?

या समस्येची प्रचिती देणारे दोन प्रमुख प्रसंग खालीलप्रमाणे आहेत:

🏛️ प्रसंग १: शासकीय यंत्रणा – नवी मुंबई महानगरपालिका (विषय: मॅरेज सर्टिफिकेट)

  • प्रक्रिया: ऑनलाईन अर्ज भरताना वधू-वारांचे [Aadhaar Redacted], वयाच्या पुराव्यासाठी शाळा सोडल्याचा दाखला, लग्नपत्रिका, लग्नातील फोटो, २ साक्षीदारांचे [Aadhaar Redacted] व पॅन, लग्न लावणाऱ्या भटजीचे [Aadhaar Redacted] हे सर्व कागदपत्रे विशिष्ट पद्धतीने अपलोड करणे.

  • पुन्हा कटकट: या ऑनलाईन अर्जाची प्रिंट काढून तो अर्ज वॉर्ड ऑफिस कार्यालयात सादर करताना अपलोड केलेल्या सर्व कागदपत्रांच्या झेरॉक्स जोडून ऑफलाईन पद्धतीने सादर करणे. ज्या दिवशीची अपॉइंटमेंट मिळेल त्या दिवशी वधू-वर आणि दोन्ही साक्षीदारांना घेऊन हजर राहणे. पालिकेच्या रजिस्टरमध्ये वधू-वर, साक्षीदारांचे नाव, पत्ता, [Aadhaar Redacted] व पॅन अशी सर्व माहिती नोंद करणे.

🚗 प्रसंग २: शासकीय यंत्रणा – परिवहन कार्यालय, नवी मुंबई (विषय: डुप्लिकेट आर.सी. बुक)

  • प्रक्रिया: परिवहनच्या अधिकृत संकेतस्थळावर जाऊन वाहन नोंदणी क्रमांक, राज्य, परिवहन कार्यालय निवडून नाव-पत्ता नोंदवणे. आरसी बुक हरवल्याची पोलीस तक्रार, चेसिस क्रमांक, गाडीचा फ्रंट फोटो, [Aadhaar Redacted] फोटो अपलोड करणे आणि शुल्क भरणे.

  • दुहेरी त्रास: फॉर्म २६ भरल्यानंतर त्याची प्रिंट काढून ऑनलाईन भरलेल्या सर्व कागदपत्रांच्या झेरॉक्ससह आणि गाडीचा इन्शुरन्स, पीयूसीच्या झेरॉक्ससह ऑफलाईन पद्धतीने परिवहन कार्यालयात जाणे. विविध खिडक्यांवर फिरून गाडीवर कुठलेही चलन नाही, कर्ज नसल्यास अधिकाऱ्याची एनओसी घेणे या सर्व प्रक्रिया पूर्ण करणे. परिवहन अधिकाऱ्यासमक्ष डाव्या अंगठ्याचे ठसे देऊन, स्वाक्षरी करून अर्जावर अधिकाऱ्याचा शिक्का मारून तो जमा करणे.

  • सर्वात महत्त्वाची गोष्ट: अर्ज जमा केल्याची पावती (ósito) दिली जात नाही, तर "फोटो काढून ठेवा" असा सल्ला दिला जातो!

ही झाली दोन प्रतिनिधिक उदाहरणे. ऑनलाईन अर्ज करताना संकेतस्थळावरील तांत्रिक अडचणी, कागदपत्रांच्या स्वरूपाबाबत अपुऱ्या सूचना आणि पर्याय सक्रिय न होण्यासारख्या समस्यांमुळे सुशिक्षित नागरिकांनाही एजंटची मदत घ्यावी लागते. त्यातून वेळ आणि पैशांचा अपव्यय होतो. ऑनलाईन अर्ज केल्यानंतर पुन्हा त्याच कागदपत्रांच्या छायांकित प्रती सादर कराव्या लागत असतील, तर डिजिटल सुविधांचा उपयोग नेमका काय?

🔄 ऑनलाईन-ऑफलाइन कात्रीतून सुटका आवश्यक!

सरकारने वारंवार प्रशासकीय सुधारणा राबवूनदेखील ऑनलाईन प्रक्रिया नागरिकांसाठी सुलभ झालेली नसेल, तर याचा गांभीर्याने विचार करणे आवश्यक आहे. आधुनिक तंत्रज्ञानाचा परिपूर्ण वापर करून सर्व सेवा पूर्णतः ऑनलाईन कराव्यात. ते शक्य नसल्यास पारंपरिक ऑफलाइन पर्याय उपलब्ध ठेवावा. ऑनलाईन प्रक्रियेनंतर पुन्हा ऑफलाईन प्रक्रियेला सामोरे जावे लागणे म्हणजे नागरिकांना कात्रीत पकडण्यासारखे आहे.

✨ दृष्टिक्षेपातील संभाव्य उपाय:

१. स्वतंत्र लेखापरीक्षण (Audit): सर्व ऑनलाईन सेवांची नागरिकाभिमुखता, तांत्रिक गुणवत्ता आणि सुलभता यांची स्वतंत्र यंत्रणेमार्फत तपासणी करावी.

२. डिजीलाकर आणि ई-प्रमाणीकरणाचा थेट वापर: सर्व शासकीय ऑनलाईन अर्जांमध्ये 'डिजीलाकर' जोडणे बंधनकारक करावे. नागरिक जेव्हा [Aadhaar Redacted] क्रमांक टाकतील, तेव्हा त्यांचा फोटो, वयाचा पुरावा, रहिवासी दाखला आणि इतर प्रमाणपत्रे शासकीय डेटाबेसमधून थेट (Auto-fetch) घेतली जावीत. यामुळे कागदपत्रे वेगळी स्कॅन करून अपलोड करण्याच्या त्रासातून सुटका होईल.

३. छायांकित प्रतींची मागणी बंद व्हावी: ऑनलाईन अर्जानंतर त्याच कागदपत्रांच्या छायांकित प्रती मागवणे आणि अनावश्यक कार्यालयीन हेलपाटे पूर्णपणे बंद करावेत.

४. पारदर्शक ऑफलाइन पर्याय: पूर्णतः ऑनलाईन सेवा शक्य नसल्यास पारदर्शक ऑफलाइन पर्याय उपलब्ध ठेवून नागरिकांवरील दुहेरी प्रक्रियेचा भार कमी करावा.

५. तांत्रिक त्रुटींचे निराकरण: तांत्रिक त्रुटींचे त्वरित निराकरण, डिजिटल पोचपावती आणि अर्जाच्या स्थितीची माहिती देणे बंधनकारक करावे.

६. डिजिटल पोचपावती कायदेशीररित्या वैध असावी: कोणत्याही ऑनलाईन किंवा ऑफलाईन अर्जासाठी हस्तलिखित सहीची किंवा पावतीची गरज न ठेवता, ऑनलाईन जनरेट झालेली ई-पोचपावती आणि क्युआर कोडयुक्त पावती कायदेशीर मान्यताप्राप्त असावी. अर्जाची सद्यस्थिती नागरिकांना व्हॉट्सॲप किंवा एसएमएसद्वारे थेट मिळावी.

७. 'सिंगल विंडो' पोर्टल: प्रत्येक विभागाचे वेगळे क्लिष्ट संकेतस्थळ असण्याऐवजी संपूर्ण राज्यासाठी एकच 'नागरिक सेवा पोर्टल' असावे. हे संकेतस्थळ मोबाईल-फ्रेंडली असावे आणि कोणत्याही तांत्रिक त्रुटींशिवाय अत्यंत साध्या भाषेत असावे.

८. बायोमेट्रिक आणि फेस-ऑथेंटिकेशन: एजंट पद्धत बंद करण्यासाठी ऑनलाईन अर्जांची अंतिम पडताळणी घरबसल्या मोबाईल कॅमेऱ्याद्वारे किंवा बायोमेट्रिक उपकरणांद्वारे व्हावी, जेणेकरून नागरिकांना कार्यालयांत प्रत्यक्ष जाण्याची गरज पडणार नाही.

सरकारने ही गोष्ट ध्यानात घ्यायला हवी की, डिजिटल इंडिया म्हणजे केवळ ऑनलाईन अर्जाची सुविधा नव्हे, तर नागरिकांचा वेळ, पैसा आणि श्रम वाचवणारी व्यवस्था होय. ऑनलाईन आणि ऑफलाइन अशा दुहेरी प्रक्रियेचा अट्टाहास सोडून नागरिकांना सुलभ, पारदर्शक आणि जलद सेवा देणे, हेच डिजिटल इंडियाच्या यशाचे खरे मोजमाप ठरेल!

✍️ लेखक: सुधीर लक्ष्मीकांत दाणी

(विविध सामाजिक विषयाचे अभ्यासक)

📞 संपर्क: ९८६९२२६२७२ | 📧 ई-मेल: alertcitizensforumnm@gmail.com

🏛️ देवाभाऊ! वांझोट्या लोकशाहीचा वीट आलाय! 📢 स्थानिक स्वराज्य संस्थांचा कारभार पारदर्शक करा; लोकशाहीला केवळ निवडणुकांच्या पिंजऱ्यात बंदिस्त करू नका!

  


🏛️ देवाभाऊ! वांझोट्या लोकशाहीचा वीट आलाय!

📢 स्थानिक स्वराज्य संस्थांचा कारभार पारदर्शक करा; लोकशाहीला केवळ निवडणुकांच्या पिंजऱ्यात बंदिस्त करू नका!
 

मीरा-भाईंदर महानगरपालिकेत नगरसेवकांकडून नागरिकांना व पत्रकारांना मारहाण ही केवळ एक अपवादाची घटना नसून, महाराष्ट्रातील नगरसेवक नामक लोकप्रतिनिधींची गुंडगिरी व दडपशाही अधोरेखित करणारी अत्यंत निंदनीय घटना आहे. लोकशाहीची जननी संबोधणाऱ्या देशातील सुसंस्कृत प्रगत महाराष्ट्रात अशी घटना खचितच शोभनीय नाही!

🛑 अरेरावी आणि कायद्याचा बొगेरा

  • फॅन्सी नंबरप्लेट व काळ्या काचा: नियम-कायदे काहीही असू देत, आम्ही वाहनांना फॅन्सी नंबरप्लेट लावणारच; नियम काहीही असोत, काळ्या काचा लावणारच आणि स्वतःच्या, कुटुंबीयांच्या व कार्यकर्त्यांच्या वाहनावर 'नगरसेवक' असे फलक मिरवणारच, ही वृत्ती लोकशाहीबद्दलचा त्यांचा चुकीचा दृष्टिकोन दर्शवते.

  • सामान्यांवर विपरित परिणाम: याचा सर्वात मोठा नकारात्मक परिणाम असा होतो की, सामान्य नागरिकांच्या मनातून यंत्रणांचा आदर व भीती नाहीशी होते. नागरिक थेट कर्मचाऱ्यांना विचारतात— "आधी लोकप्रतिनिधींना नियम लावा, मग आम्हाला सांगा!" ही लोकशाहीसाठी धोक्याची घंटा आहे.

🔍 गुप्त व्यवस्था कशासाठी? जनतेच्या पैशाचा हिशेब हवा!

मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांना थेट प्रश्न आहे की, लोकशाहीत नागरिकांनी केवळ मतदान करायचे, कर भरायचा आणि प्रशासनाच्या कारभाराबाबत प्रश्न विचारण्याचा अधिकार विसरून जायचा का? आज महानगरपालिकांच्या अर्थसंकल्पात हजारो कोटी रुपयांची तरतूद होते. रस्ते, पाणीपुरवठा, मलनिस्सारण, आरोग्य आणि नागरी सुविधांवर प्रचंड खर्च होतो. हा पैसा सर्वसामान्य करदात्यांचाच आहे ना? मग कोणत्या प्रभागात किती निधी खर्च झाला, कंत्राटदार कोण, कामाची मुदत किती आणि किती रक्कम अदा झाली, ही माहिती नागरिकांना सहज का उपलब्ध होऊ नये?

✨ लोकशाहीला मूर्त स्वरूप देण्यासाठी महापालिकांचा कारभार 'पब्लिक डोमेन'वर हवा!

डिजिटल भारताच्या युगात नागरिकांना कार्यालयांचे उंबरठे झिजवावे लागणे किंवा माहिती अधिकाराचे अर्ज दाखल करून प्रतीक्षा करावी लागणे ही व्यवस्थेची मोठी मर्यादा आहे. यासाठी खालील उपाययोजना तातडीने लागू केल्या पाहिजेत:

  1. थेट प्रक्षेपण व डिजिटल पारदर्शकता: राज्य सरकार २६ जानेवारी २०२७ पासून बहुतांश सेवा ऑनलाईन करणार आहे. त्याच धर्तीवर राज्यातील सर्व महानगरपालिकांच्या सर्वसाधारण सभांचे थेट प्रक्षेपण करण्याची व्यवस्था २६ जानेवारी २०२७ पासून निश्चित कालमर्यादेत लागू करावी.

  2. संकेतस्थळावर सर्व माहिती: सभांचे व्हिडिओ, इतिवृत्त, ठराव, मतदानाची नोंद, प्रभागनिहाय खर्च, निविदा, कंत्राटे आणि लेखापरीक्षणाचे निष्कर्ष शोधता येतील अशा पद्धतीने संकेतस्थळावर प्रसिद्ध करावेत.

  3. प्रभाग सभा अनिवार्य करा: ग्रामीण भागात ग्रामपंचायतींमध्ये 'ग्रामसभा' होतात, मग महानगरपालिकांमध्ये नागरिक आणि प्रशासन यांच्यात संवाद साधणारे व्यासपीठ का नाही? छोट्या कामांसाठी नागरдаंना मनपाचे उंबरठे झिजवावे लागतात. यासाठी २६ जानेवारीपासून राज्यातील सर्व महानगरपालिकांमध्ये 'प्रभाग सभा' घेणे सक्तीचे करावे! वर्षातून किमान दोनदा प्रभाग सभा घेऊन विकासकामे व खर्चाचा हिशेब जनतेसमोर मांडला जावा.

💡 अंतिम साद

मुख्यमंत्री महोदय, घोषणांमधील पारदर्शकता प्रत्यक्ष कारभारात उतरवण्याची वेळ आली आहे. राज्यातील सर्व स्थानिक स्वराज्य संस्थांना सार्वजनिक कामकाज खुले करण्यासाठी स्पष्ट निर्देश द्या. नागरिकांच्या पैशाचा हिशेब नागरिकांसमोर मांडलाच गेला पाहिजे, कारण लोकशाही केवळ निवडणुकीच्या दिवशी जिवंत राहून चालत नाही; ती रोजच्या प्रशासनातही दिसली पाहिजे!

✍️ लेखक: सुधीर लक्ष्मीकांत दाणी

(संघटक, सजग नागरिक मंच, नवी मुंबई व विविध सामाजिक विषयांचे भाष्यकार)

📞 संपर्क: ९८६९२२६२७२

या लेखामध्ये सुचवलेल्या मुद्द्यांवर आधारित सोशल मीडियासाठी (उदा. फेसबुक किंवा ट्विटर/X) एखादी छोटी पोस्ट तयार करायची आहे का?